About Report a problem

Menu

inturbidus

inturbidus, undisturbed

in-turbĭdus, a, um, adj.
  • Pass., undisturbed, quiet (Tacitean): inturbidus externis rebus annus, Tac. A. 3, 52: juventa, id. ib. 14, 22.—
  • II Act., not turbulent: vir sanctus, inturbidus, Tac. H. 3, 39.

Saved

Recent