About

Menu

inumbro

inumbro, to overshadow, darken

Frieze-Dennison Vergil

inumbrō, āvī, ātus, 1, a.: to cast a shade upon; overshadow; shade, 11.66.
ĭn-umbro, āvi, ātum, 1, v. a., to cast a shadow upon, to shade (mostly poet. and in post-Aug. prose; syn. opaco).
  • I Lit.: terraque inumbratur, Lucr. 5, 289: toros obtentu frondis, Verg. A. 11, 66: forum velis, Plin. 19, 1, 6, § 24; Curt. 3, 4, 9; Quint. 12, 10, 60.—
    • B Transf.
      • 1 To cause darkness: inumbrante vespera, Tac. H. 3, 19.—
      • 2 To cover: ora coronis, Lucr. 3, 913: pubem pallio, Ap. Met. 10, 31, 5; ante genas quam flos juvenilis inumbret, Claud. Prob. et Olyb. 69.—
      • 3 To mark the shadows upon, to mark out, lay out (anteclass.): solarium, Varr. L. L. 6, § 4 Müll. —
  • II Trop., to obscure: imperatoris adventu legatorum dignitas inumbratur, Plin. Pan. 19, 1: inumbrata quies, apparent, Dig. 41, 2, 18, § 1.

Saved

Recent