inumbro
inumbro, to overshadow, darken
Frieze-Dennison Vergil
inumbrō, āvī, ātus, 1, a.: to cast a shade upon; overshadow; shade, 11.66.
ĭn-umbro, āvi, ātum, 1, v. a., to cast a shadow upon, to shade (mostly poet. and in post-Aug. prose; syn. opaco).
- I Lit.: terraque inumbratur, Lucr. 5, 289: toros obtentu frondis, Verg. A. 11, 66: forum velis, Plin. 19, 1, 6, § 24; Curt. 3, 4, 9; Quint. 12, 10, 60.—
- B Transf.
- 1 To cause darkness: inumbrante vespera, Tac. H. 3, 19.—
- 2 To cover: ora coronis, Lucr. 3, 913: pubem pallio, Ap. Met. 10, 31, 5; ante genas quam flos juvenilis inumbret, Claud. Prob. et Olyb. 69.—
- 3 To mark the shadows upon, to mark out, lay out (anteclass.): solarium, Varr. L. L. 6, § 4 Müll. —
- II Trop., to obscure: imperatoris adventu legatorum dignitas inumbratur, Plin. Pan. 19, 1: inumbrata quies, apparent, Dig. 41, 2, 18, § 1.
in-umbro, āvi, ātum, āre, I) mit Schatten bedecken, beschatten, überschatten, verdunkeln, 1) eig., v. den Wolken, terra inumbratur quā nimbi cumque feruntur, Lucr. 5, 289: inumbrante vesperā, da der Abend einbrach, Tac. hist. 3, 19. – bes. v. Bäumen, Sträuchern, vestibulum, Verg.: cunctas dominationis suae partes, Val. Max.: exstructos toros obtentu frondis, Verg.: ora coronis, Lucr.: quae (areola) quattuor platanis inumbratur, Plin. ep.: nemora, quibus (Anio) inumbratur, Plin. ep.: multā riparum amoenitate inumbratus (Cydnus), Curt.: amnis viventibus utrimque silvis inumbratus, Quint. – v. Tüchern usw., velis forum, Plin. 19, 24: stridentia colla Gorgonos (= Gorgonis) obtentu pallae fulgentis inumbrat, Claud. rapt. Pros. 2, 26. – v. Barte, ante genas dulces quam flos iuvenilis inumbret, Claud. Olybr. et Prob. cons. 69: iuvenis quidam commodum lanoso barbitio genas inumbrans, Apul. met. 5, 8. – 2) übtr., verdunkeln, in Schatten stellen, verschleiern, imperatoris adventu legatorum dignitas inumbratur, Plin. pan. 19, 1: ne luctuosum monumentum laeta saecula inumbrare videatur, Cod. Iust. 1, 17, 2. § 6: inumbrata quies, verschleierte, scheinbare, Cels. dig. 41. 2, 18. § 1: Ggstz., quibus breviter expositum est et quod antea obtinebat (galt) et quod postea desuetudine inumbratum ab imperiali remedio illuminatum est (ans Licht gezogen worden ist), Iustin, inst. prooem. § 5. – II) im Schattenrisse entwerfen, solarium, Varro LL. 6, 4.
See: inumbrare
ĭnumbrō, (13) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 couvrir dʼombre, mettre dans lʼombre : Lucr. 5, 289 ; Virg. En. 11, 66 ; Curt. 3, 4, 9 ; Plin. 19, 24 || ombrager : Lucr. 3, 913 || voiler, obscurcir : Varro L. 6, 4 ¶ 2 [fig.] obscurcir, éclipser : Plin. Min. Pan. 19, 1 ; Cod. Just. 1, 17, 2, 6.
- 1. beschaduwen, verduisteren [ora coronis]; ➤ nemora quibus Anio inumbratur;
- 2. (metaf.) in de schaduw stellen; ➤ imperatoris adventu legatorum dignitas inumbratur (Plin. Min.); II. intr. schemeren; ➤ inumbrante vesperā toen de avond viel.
in-umbrō āvī, ātus, āre,
- to overshadow, darken: vestibulum, V.: toros obtentu frondis, V.