inunco
ĭn-unco, āvi, ātum, 1, v. a. [2. uncus], to hook, catch with hooks; to clutch, seize, grasp (ante- and post-class.).
- I Lit.: aquila unguibus agnum, leporem, Ap. Flor. 2, p. 349, 9; Col. 7, 3, 10.—
- II Transf.: nummos, Lucil. ap. Non. p. 124, 16.
in-unco, āvī, ātum, āre, mit Haken ergreifen, häkeln, I) eig.: agnum unguibus, Apul.: medial inuncari, sich anhäkeln, lana rubis velut hamis inuncata, Colum. – II) bildl., an sich reißen, nummos, Lucil. 492.
ĭnuncō, āvī, ātum, āre, tr., saisir avec des crochets, accrocher : Apul. Flor. 2 ; inuncari Col. Rust. 7, 3, 10, sʼaccrocher || [fig.] chercher à saisir, agripper : Lucil. Sat. 492.