inuleus Save Georges Gaffiot 2016 LaNe Du Cange īnuleus, s. hinnuleus. īnŭlĕus, ī, m. , faon : Hor. O. 1, 23, 1 ; v. hinnuleus. īnuleus, ī m = hinnuleus. INULEUS, Dama, νεβρός. Germ. Inulus. Castigat. in utrumque Glossar. Vide Inuli.