ioculor
ioculor, to jest, joke
jŏcŭlor, āri [joculus],
- to jest, joke; only in part. pres.: incondita quaedam joculantes, Liv. 7, 10, 13.—Hence, adv.: jŏcŭlanter, jestingly, jokingly: compellare, Sid. Ep. 1, 2.
ioculor, ārī (ioculus), scherzen, schäkern, scherzend-, schäkernd vorbringen, inter carminum prope in modum incondita quaedam militariter ioculantes, unter den rohen Soldatenscherzen, die fast wie Verse lauteten, Liv. 7, 10, 13. – ➳ Phaedr. 4, 2, 1 jetzt ioculare tibi videtur.
See: joculari
See: joculari
(ioculor) —, ārī
- ioculus, to jest, joke; only P. praes.: quaedam militariter ioculantes, L.