About

Menu

ioculus

jŏcŭlus, i, m. dim. [jocus],
  • a little jest or joke (a favorite word of Plautus): per joculum et ludum oblectare aliquem, Plaut. Truc. 1, 2, 11 (105); usu. in abl. manner: joculo dicere aliquid, to say a thing in jest, id. Merc. 5, 4, 33 (994): Egone te joculo modo ausim dicto aut facto fallere? id. Most. 3, 3, 20 (923); id. Rud. 3, 4, 24 (729).—
  • II Concr.: jŏ-cŭli, ōrum, m., toys, playthings, Vitr. 4, 1, 9.

Saved

Recent