irinus
īrĭnus, a, um, adj., = ἴρινος,
- of or belonging to the plant iris, iris-: sucus, Plin. 30, 14, 43, § 142: unguentum, Cels. 5, 18, 8. — Hence, subst.: īrĭnum, i, n., ointment made from the iris, iris-ointment, Cels. 3, 18; Plin. 20, 17, 71, § 182.
īrinus, a, um (ἴρινος), von der Pflanze iris, Iris-, oleum, Scrib. Larg.: unguentum, Plin. – subst., īrinum, ī, n., Irissalbe, Cels. u. Plin.
olei ~i vel de lilio
yrinum olivum, i. de yri illirica
īrĭnus, a, um (ἴρινος), dʼiris : Plin. 30, 142 ; Cels. Med. 5, 18, 8.