About Report a problem

Menu

iunctura

iunctura, a joining, uniting, juncture, joint

Frieze-Dennison Vergil

iūnctūra, ae, f.: a joining; joint, 2.464. (iungō)

Could not find iuncturarum in Logeion dictionaries.

iuncturarum Noun: feminine genitive plural of iunctura

iuncturarum Verb: future active participle feminine genitive plural of iungo

See iuncturarum in Morpho

junctūra, ae, f. [jungo], a joining, uniting; a juncture, joint (poet. and post-Aug.).
  • I Lit.: boum, Col. 2, 2 22: genuum, Ov. M. 2, 823: ut umor teneat juncturas, i.e. the commissures, joints, Plin. 16, 40, 79, § 214: quadrato saxo murus ducatur juncturis quam longissimis, Vitr. 5, 12, 6: laterum juncturas fibula mordet, the two ends of the girdle which meet, Verg. A. 12, 274.—
    • B Transf.
      • 1 Plur., trappings, mountings (post-class.): data et vehicula cum mulabus, et mulionibus, cum juncturis argenteis, Capitol. Ver. 5.—
      • 2 A team (post-class.): carruca cum junctura legata, Paul. Sent. 3, 6, 91.—
  • II Trop., a connection: generis, i.e. relationship, consanguinity, Ov. H. 4, 135.—
    • B In partic.
      • 1 Rhet.: in omni compositione tria sunt necessaria, ordo, junctura, numerus, Quint. 9, 4, 32.—
      • 2 Gram., a joining together, compounding: dixeris egregie, notum si callida verbum Reddiderit junctura novum, Hor. A. P. 47.

Saved

Recent