iunctor
junctor, ōris, m. [jungo],
- a harnesser, Dig. 50, 16, 203 fin.
iūnctor, ōris, m. (iungo), der Anspänner, der Postknecht, Alfen. dig. 50, 16, 203 extr. Vgl. Sittl in Wölfflins Archiv 1, 318.
jungitopera lignea, Gall.
Tam ad sufficiens cariagium pro conductione feretri præcarissimi Patris nostri Richardi Ducis Eborum pro sepultura sua ordinati, quam ad carpentarios,Rursum occurrit col. seq. Gloss. Græc. Lat. :Junctores , pictores, candelatores, qui in hac parte necessarii fuerint, etc.
Jointteur, inter instrumenta doliarii recensetur in Lit. remiss. ann. 1382. ex Reg. 121. Chartoph. reg. ch. 40 :
Icellui Regnault frappa Vincent Bernart par la teste d'un Jointteur à joindre tonneaux. Jointtierdicitur Truncus ligni brevior, vulgo
Jehan le Bouier d'icelle hache couppa ledit pain sur le chappuiz ou Jointtier dudit relieur.