juventa
namque senescenti spoliabor pelle vetustus / atque nova rursus fretus remanebo juventa
dum virili robore atque ~a viguit
fluxe ferventisque ~e ‥ stimulis irretitus ‥ sicut viridis ~e propria, sic et sequentium etatum jura sequetur
senecta brumali deposita, mundus vernali vestitus ~a, in plagam orientis ituros invitabat
et seri licet inde senes sua seria tractent, / hinc instet variis laeta juventa jocis
tenditur in campum muro latus undique tutum, / quo tenuit letos sepe juventa jocos
sic consiliante juventa
jŭventa, (9) æ, f. (juvenis), ¶ 1 jeunesse, jeune âge : Virg. En. 4, 559 ; Liv. 35, 42 ; Plin. 10, 154 ; Ov. M. 4, 17 ¶ 2 Juventa, la Jeunesse [déesse] : Ov. M. 7, 241.