About Report a problem

Menu

juxtaponere

juxtaponere [ML; al. div.] 1 to place near by: a (place); b (person). a c1146 retineo in boscis illis aisiamenta maneriorum juxtapositorum, sine wasto et sine venditione Ch. Chester 82.  b rex ‥ archiepiscopum Angliam ‥ exire coegit. qui ‥ in Franciam secessit ubi per aliquod tempus demoratus ‥ ad sanctum Audomarum revocatus est, ut eum juxta positum regii nuntii facilius possent adire Gerv. Cant. Chr. I 135. 2 to bring together, juxtapose (ideas or arguments). nec dubium quin, si Deus potest unum punctale producere, potest et quodlibet ~ere. nec dubium quin situs essent correspondenter juxtapositi cum situs sit subjectus situari Wycl. Log. III 34; ~antur argumenta quibus probaretur verborum ecclesie constancia Id. Ver. II 55; vellem quod infideles et heretici, si auderent, ~erent suam fidem de quidditate hujus venerabilis sacramenti (Id. Conf.) Speculum VIII 507.

Saved

Recent