juventus
lascivam ~utis petulantiam refrenarunt
omni pene ~utis suas tempore ‥ crebris viscerum doloribus cruciabatur
in primaevo ~utis flore, antequam propriam conjugem duceret
a nobis sapimus, docuit se nostra juventus, / non recipit veterum dogmata nostra cohors
in hoc quarto volumine natura ~utis exponitur mistice
renovato ~utis beneficio
Hebe, filia Junonis, dea ~utis
malignus spiritus dicit homini quod potest lascivire in ~ute sua et quod bene potest penitere, cum veniret ad senilem etatem
in ~ute [ME: ] fiunt mirabiliaзueðe
ut de periculis †juventibus [l. juventutis ] taceamus
sunt ‥ qualitantes [sic ] vel aetates hominum, id est, pueritia, adolescentia, ~us et senectus ‥ autumnus et ~us consociantur ‥ ~us sicca et frigida ‥ colera nigra, id est melancolia, in transgressoribus viget, id est qui in ~ute sunt
si ~utem pro senectute aut pro puericia commutat, commutanda sunt tempora et transmutanda
~em dicit calidum et siccum ‥ et terminatur in 35 anno vite, seu ad plus in 40, ‥ dicta ~us a juvamento nature
Britannia ‥ ingenti ~ute spoliata
filii ‥ regis ‥ cum magna nobilium ~ute ‥ exulabant
~us, multitudo juvenum, †juventus [? l. juventas ], ipsa aetas
jubente marchione ~us quaedam insana et quasi furialibus stimulis agitata per universam urbem cursitant
omnis decimatio ~utis [(AS: ] reddita sit ad Pentecostengeoguðe teoðung
que sunt aratri elemosina post xv dies post Pascha, ~utis decimatio [(AS: ] ad Pentecostengeoguþe teoðunge
decime de novellis gregibus
1 jŭventus, a, um, de la jeunesse : juventa ætas CIL 1, 1603, le jeune âge.
2 jŭventūs, (8) ūtis, f. (juvenis), ¶ 1 jeunesse, jeune âge : Cic. CM 15 ; Sall. C. 5, 2 ¶ 2 [collectif] les jeunes gens : Pl. Amph. 154 ; Cæs. G. 3, 16, 2 ; Cic. Vat. 24 ; de Or. 3, 93 || [en part.] jeunesse qui porte les armes : Cæs. , Cic. , Virg. , Liv.