labidus
lābĭdus, a, um, adj. [1. labor],
- where one is apt to fall, slippery: iter, Vitr. 6 prooem.
lābidus, a, um (1. lābor), wo man leicht gleitet, schlüpfrig, itinera, Vitr. 6. praef. 2: übtr., vergeßlich (Ggstz. tenacior), memoria, Chalcid. Tim. 328.
qui non doctrinarum sed felicitatis presidiis se putat esse vallatum ~is in itineribus ambulans non stabili sed infirma flectitur via
lābĭdus, a, um, glissant : Vitr. Arch. 6, pr. 2 ; Chalc. Tim. 328.