lablellus
Labellus, nam sic legendum apud Helgaldum in Roberto Rege :
Qui non obliviosus factus ornamentum quod erat in sex unciis auri dependens a genibus, et quod nos lingua rustica Lablellos vocamus, ipso conspiciente, cultello diripuit quantocius discessurus.Ita appellabant nostri lacinias, quæ a sago militari pendebant, vulgo
Labeaux, quas
Pittaciolanuncupat Monachus Sangallensis lib. 1. de Carolo M. cap. 36. quod
pittaciorumformam, de qua suo loco, referrent. Fortescutus de Laudibus Legum Angliæ cap. 51. describens habitum
Servientium ad legem:
Serviens ad legem ipse existens roba longa ad instar Sacerdotis cum capitio penulato circa humeros ejus, et desuper collobio, cum duobus Labelulis, qualiter uti solent Doctores legum in Universitatibus quibusdam, cum supra descripto birreto vestiebantur.
In conspectu adstantium Labellulo vinculum misericorditer excussit.
Limbisvox videtur deducta, quos
sagismilitaribus adscribit Sidonius lib. 4. Epist. 20 :
Viridantia saga Limbis marginata puniceis.Vide quæ de
Labellisobservamus in Dissert. 1. ad Joinvillam pag. 139.