lacunosus
lacunosus, full of hollows
lăcūnōsus, a, um, adj. [lacuna].
- Full of holes, ponds, or sloughs: convallis, Ap. Met. 1, 7, 21; cf.: (via) lacunosis incilibus voraginosa, id. ib. 9, 9, 4.—
- II In gen., full of hollows, gaps, or cavities: nihil eminens, nihil lacunosum, Cic. N. D. 2, 18, 47: vena, Plin. 16, 43, 83, § 226.
lacūnōsus, a, um (lacuna), I) voller Vertiefungen, voller Lachen, convallis, Apul. met. 1, 7: incilia, ibid. 9, 9. – II) voller Lücken od. Hohlen, nihil lacunosum, Lückenhaftes, Cic. de nat. dor. 2, 47: quoniam (vena) lacunosa et crispa, Plin. 16, 226: sin intervalla erunt lacunosa, sind Zwischentiefen vorhanden, Vitr. 8, 5, 3.
non fuit consilium quin esset lacrymosum [l. lacunosum ] et vanum
lăcūnōsus, a, um (lacuna), qui a des creux, inégal : Cic. Nat. 2, 47 ; Apul. M. 1, 7 ; Plin. 16, 226.
lacūnōsus
adj.
- lacuna, full of hollows: nihil lacunosum, no gap.