latrunculus
latrunculus, a highwayman, brigand
lā̆truncŭlus, i, m. dim. [2. latro].
- A highwayman, robber, freebooter, brigand: mastrucati latrunculi, Cic. Prov. Cons. 7, 15: hostes sunt, quibus bellum publice populus Romanus decrevit, vel ipsi populo Romano, ceteri latrunculi vel praedones appellantur, Dig. 49, 15, 24 (cf. the passage from Dig. 50, 16, 118, where the word latrones is used; v. 2. latro, II.): a latrunculis vel hostibus, ib. 39, 5, 34.—Of the usurper of a throne, Vop. Firm. 2, 1.—
- II A man, pawn, in draughts or chess. latrunculis ludimus, Sen. Ep. 106, 11; Varr. L. L. 10, § 22 Müll.; Plin. 8, 54, 80, § 215.
latrunculus, ī, m. (Demin. v. latro), I) ein Mietsoldat, Söldner, Vulg. 4. regg. 24, 2. – II) übtr.: a) ein elender Straßenräuber, Cic. de prov. cons. 15: Ggstz. hostis, Paul. dig. 39, 5, 34. Ulp. dig. 49, 15, 24: adjekt., latrunculi Thraces, Liv. 38, 46, 6. – ein Freibeuter, Brigant (vgl. latro no. II, b), Vopisc. Firm. 2, 1. – b) der Stein im Brett- od. Kriegsspiele, latrunculis ludere, Varro LL. 10. § 22. Sen. ep. 106, 11. Plin. 8, 215: cum in quodam convivio ad latrunculos luderetur atque ipse decies imperator exisset, Vopisc. Procul. 13, 2. Vgl. Marquardt-Mau Privatleben der Römer 2, 855 f.
David ‥ an ~os persequi debeat Dominum consulit
a ~is viarum gnaris trucidabantur
pagenses nempe ~os fugiendo seu divertendo devitare possunt
brigi fecit patibula ‥ ad suspendendos in eis ~os et predones
prohibet Helyseus regem Israel ne occidet hostes suos ~os Syrie
R. de F. recepitthefbote quod A. G. habuit ex quodam ~o injuste
cum [sis ] ~us et latronis famulus
fur es et servus furis
non intendimus decetero tali sollicitudine tot calumniis obnoxia, tot infructuosis laboribus onerata, per delegatos ~os totiens in irritum revocata ‥ diutius occupari
tradet Dominus ~os istos in munus tuas sicut oves
sicut n. parvus ~us per fenestram immittitur
Parisius ‥ garciones servientes scholarium, qui omnes fere ~i solent esse, habebant quendam magistrum qui princeps erat hujusmodi latrocinii
lătruncŭlus, (14) ī, m. , dim. de latro, ¶ 1 soldat mercenaire : Vulg. Reg. 4, 24, 2 ¶ 2 [ordint ] brigand, voleur : Cic. Prov. 15 ; Ulp. Dig. 49, 15, 24 || usurpateur : Vop. Firm. 2, 1 ¶ 3 pion, pièce du jeu des latroncules [sorte dʼéchecs] : ludere latrunculis Varro L. 10, 22, jouer aux latroncules, aux échecs, cf. Sen. Ep. 106, 11 ; Tranq. 14, 7 ; Ov. Ars 2, 207 ; 3, 358.
- 1. (straat)rover;
- 2. (pre- en postklass.) stuk, steen v.e. bordspel.
In illa hora filius regis Felanus, filius Dimma, cum suo Latrunculo, per eamdem viam venit.Vide Latrunculi.
Comunitates insignes dicte senescallie de licentia dicti domini senescalli congregatas pro deffencione et tuitione patrie dicte senescallie contra Anglicos, inimicos et(B. N. Clair.Latrunculos patriam dicte senescallie discurrentes et depredantes.
Sceaux, v. 234, p. 5, an. 1382.)
latrunculus ī, m dim.
- 2 latro, a highwayman, brigand: mastrucati latrunculi: Thraces, L.