laurifer
laurĭfer, fĕra, fĕrum, adj. [laurus-fero].
- Laurel-bearing: tellus, Plin. 15, 30, 40, § 134.—
- II Laurel-crowned: juventa, Luc. 8, 25: currus, id. 5, 332.
laurifer, fera, ferum (laurus u. fero), I) Lorbeerbäume tragend, tellus, Plin. 15, 134. – II) lorbeerbekränzt, Lucan. 5, 332 u.a.
laurĭfĕr, ĕra, ĕrum (laurus, fero), qui produit des lauriers : Plin. 15, 134 || orné (couronné) de laurier : Luc. 5, 332 ; 8, 25.
- 1. (poët.) een laurierkrans dragend;
- 2. (Plin. Mai.) laurier voortbrengend.