lavatorius
lavātōrius, a, um (lavo), zum Waschen (Baden) dienlich, herba, Schol. Bern. app. ad Verg. georg. 1, 194. p. 990 H. – subst., lavātōrium, iī, n. = πλύσιμον, Badegerät, Gloss. II, 410, 29.
vasa ~ia
decem ‥ calices cum ~iis pelvibus
obduxit unam petram ~iam de messuagio predicto ad valenciam xij d.
due tuailles ~ie
lăvātōrĭus, a, um, qui sert à laver : Schol. Virg. G. 1, 194.
Quod siancilla projicit Lavatorios per fenestram, etc.