lavatrina
lăvātrīna, ae, v. latrina.
lavātrīna, ae, f. (lavo), I) das Bad, Varro LL. 9, 68. Pompon. com. 53. – II) die Gosse, Varro LL. 5, 118.
lăvātrīna, æ, f. (lavo), salle de bain : Varro L. 9, 68 || latrines : Varro L. 5, 118.
Et ne ullus inferioris magnæve potestatis homo molendina vel portum cum sandonibus, aut naves in ipso fluvio, veleadem notione in Spicilegio Acheriano tom. 13. pag. 317.(in) Lavatrinam ædificare audeat, aut piscationem facere, etc. Lavatorium,
Domi suæ quisque ubi lavatur, Balineum dixerit... cum hoc antiqui non Balineum, sed Lavatrinam appellare consuevissent.Idem lib. 11. de Anal. :
Cum brevitatis caussa nomina contraherent, quo essent aptiora, pro Lavatrina Latrinam nominaverunt.Ubi
Latrinanon foricam significat, sed balneum. Nonius :
Latrina et Lavatrina, quod nunc Balneum dicitur.Duplex igitur, ut hic obiter dicam, distinguenda videtur originatio ut et notio vocis
Latrina. Cum balneum significat, contracta est ex
Lavatrina; si foricam, potius a
latendodeduxerim, quod sese abdant homines, cum alvum evacuant. Vide Etymologicon Vossii.
Lavaiche, eodem sensu, in Lit. remiss. ann. 1472. ex Reg. 197. Chartoph. reg. ch. 218 :
Lesquelles femmes et filles traveillans en ladite mare ou Lavaiche pour la nestoier, etc.