lethargicus
lethargicus, affected with lethargy
lēthargĭcus, a, um, adj., = ληθαργικός,
- drowsy, lethargic: morbus, Plin. 23, 1, 6, § 10: somnus, Aug. Ep. 48 ad Vincent.; Cael. Aur. Acut. 1, 3, 38 al.—
- II Subst.: lē-thargĭcus, i, m., one affected with lethargy, a lethargic person: ut lethargicus hic cum fit pugil et medicum urget, Hor. S. 2, 3, 30; Plin. 24, 6, 16, § 25: lethargicos excitare labor est, id. 26, 11, 72, § 118.
lēthargicus, a, um (ληθαργικός), schlafsüchtig, passio, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 3, 38; 2, 9, 44: somnus, Augustin. epist. 93, 2. – subst., lēthargicus, ī, m., der Schlafsüchtige, Hor. sat. 2, 3, 30: gew. im Plur., oft bei Plin. u. Cael. Aur.
igitur diversum verum et non verum esse quis est qui non agnoscat, nisi litargico et frenetico laboret in morbo?
quare quidam in estate dormiens expergefactus statim factus est litargicus?
de sua litargica mora et tarditate permaxima
letargicos excitat
quibus in cervice vene apprehenduntur, insensati fiunt; ideoque litargicos phisiologi vocant
in litargico
qui freneticum ligat et qui letargicum excitat, ambobus molestus, ambos amat
de cepa ‥ succus ejus litargicis subvenit
per quod differunt a litargico
ista excitant seu litargicum seu habentem subeth vel somnum profundum
litergitus, -a, -um, i. obliviosus
lēthargĭcus, (16) a, um, léthargique : Plin. 23, 10 ; Aug. Ep. 48 || -cus, ī, m. , personne en léthargie : Hor. S. 2, 3, 30 ; Plin. 24, 25 ; 26, 118.
lēthargicus
adj.
- , ληθαργικός, affected with lethargy.—As substm., a lethargic person, H.