leto
leto, to kill, slay
lēto (lētho), āvi, ātum, 1, v. a. [letum],
- to kill, slay: Lycurgiden letavit, Ov. Ib. 505: Paris hunc letat, Verg. Cul. 323: letata corpora, Ov. M. 3, 55 (the conjectural reading letatus, Cic. Leg. 3, 8, 19, is very dub.; v. Orell. ad loc., where leto datus is proposed; B. and K., necatus).
lēto, āvī, ātum, āre (letum), töten, Ps. Verg. Cul. 325. Ov. met. 3, 55. Ov. Ibis 501.
lētō, (16) āvī, ātum, āre (letum), tr., tuer : Virg. Cul. 325 ; Ov. M. 3, 55 ; Ib. 501.
Item unam bassinam Letonis.
lētō āvī, ātus, āre
- letum, to kill, slay: Lycurgiden, O.: letata corpora, O.