lethargus
lethargus, drowsiness, lethargy
lēthargus, a, um, adj., Gr. λήθαργος,
- drowsy, lethargic: morbus, Plin. 23, 1, 6, § 10; Schol. Juv. 6, 613.—Esp. as subst.
- A lēthargus, i, m. (sc. morbus), drowsiness, lethargy (in Cels. 3, 20, written as Greek): lethargo grandi est oppressus, Hor. S. 2, 3, 145; cf.: gravi lethargo oppressus, Serv. Sulp. ap. Quint. 4, 2, 106: olfactoriis excitatur, Plin. 30, 11, 29, § 97: in lethargum vergere, id. 32, 10, 38, § 116.—
- β Plur.: ocimum facit lethargos, Plin. 20, 12, 48, § 119; 28, 8, 29, § 116.—
- B (Sc. homo.) A lethargic person, Cael. Aur. Acut. 2, 9, 37 sqq.
lēthargus, ī, m. (λήθαργος), I) der Schlafsüchtige, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 9, 37 sqq. – II) die Schlafsucht, im Sing. u. Plur., Hor., Serv. Sulpic. bei Quint. u.a. – vollst. morbus lethargus, Plin. 23, 10. Schol. Iuven. 6, 613.
hoc excitat illum, sc. litargum vel somnolentum
lucidis gaudet intervallis et ‥ tunc ‥ devenit litargus et non compos mentis existit
jam memor esto tui, loethargum subrue, fili
quatenus liberius ~um morbum expellerent, per quem oblivio nascitur mentis
anteque lethargum vitiet praecordia largus
numerum ‥ excedunt que exulanti anime quasi lethea potacione ~um infundunt
aut frenesi premeris, aut te letargus obegit, / aut furis, aut Lethes infatuaris aquis
preterea ~um patiens, sic statim oblivioni cuncta tradiderat ut vix etiam se nomen habuisse meminisset
letalem morbum quem dat letargus
in hac [cellula memoriali ] prop[r ]ie fit letargus, communis illusarum mentium morbus, et tune comparatur homo jumentis insipientibus
hic litergus, i. infirmitas
lēthargus, (14) ī, m. (λήθαργος), léthargie : Hor. S. 2, 3, 145 ; Plin. 30, 97 || pl., même sens : Plin. 20, 119 ; 28, 116.
lēthargus ī, m
- , λήθαργος, drowsiness, lethargy: lethargo grandi oppressus, H.