leunculus
lĕuncŭlus, i, m. dim. [leo],
- a small lion, Vulg. 3 Reg. 10, 20; id. 1 Par. 28, 17.
lĕunculus, ī, m. (Demin. v. leo), ein kleiner Löwe, Vulg. 3. regg. 10, 20 u. 1. paral. 28, 17. Not. Tir. 108, 18 a.
quare ~us mortuus generetur, et tertio die rugitu patris suscitetur?
jam ex leunculo factus agniculus
audit rugientis / rugitum leunculi
ne de ~o leo evadat indomabilis
per ~os, qui labrum illud Salomonis supportant ‥ exprimuntur
parte nihilominus posteriori binis aureis sese respicientibus hirriendo ~is
capa una que fuit R. thesaurarii brodata cum leuncul’
pannus de aresta rubeus, cum circulis minutis, infra quos sedent reges super ~os
unus ~us ligneus depictus
item habeat cingulas et sellas verniculatas, albas vel auro vel cinoplo coloratas, flosculis leoniculis vel alicujus hystoria depictis [(? l. depictas ] vel protractas
duodecim leonculi illius magni leonis de tribu Juda
xij ~i super sex gradus ante thronum Salomonis
nota quod nec in Exodo in constructione tabernaculi, nec in templo Solomonis alicubi leguntur facti leones vel ~i. ‥ Salomon ‥ fecit vij ~os hinc et inde
cum duodecim ~is aureis
non patitur noster ~us ‥ ut Latina lectio excutiatur ad Graecam
lĕuncŭlus, ī, m. (leo), lionceau : Vulg. Reg. 3, 10, 20.