levigatio
lēvĭgātĭo, ōnis, f. [1. levigo],
- a smoothing, Vitr. 7, 1, 4.
1. lēvigātio, ōnis, f. (1. lēvigo), das Glätten, Abschleifen, Plur. bei Vitr. 7, 1, 4. – meton. = die Glätte, Chalcid. Tim. 50 E u. 220. Iul. Val. 3, 35 (22). – übtr., v. nicht aspirierten Buchstaben (Ggstz. aspiratio), Diom. 435, 21.
2. levigātio, ōnis, f. (2. levigo), die Erleichterung, das Nachlassen, sine febrium levigatione, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 10, 68: levigatione doloris attestante, Cael. Aur. de signif. diaet. pass. 21.
ut primum aer dissolvatur et partium aeris fiat transpositio, ex transpositione subtiliatio, ex subtiliatione ~o
ad aliquantulam sarcine mee ~onem debitique mei solutionem qualemcumque prevenire curavi faciem tuam, o Domine
1 lēvĭgātĭō (læv-), ōnis, f. (levigo 1), polissage : Vitr. Arch. 7, 1, 4 || le poli : J. Val. 3, 35.
2 lĕvĭgātĭō, ōnis, f. (levigo 2), allégement : C. Aur. Acut. 2, 10, 68.