1 leviticus
v. levisticus
2 leviticus
[LL]
1 Levitic, of a member of the Israelite tribe of Levi.
~i generis
[Bede Sam. 517 (v. gloriatio 1)]; sacerdotes ~i generis
[Gros. Ep. 72* p. 221 (v. diversificare 2)]; a sacerdotio ~o [non] licebat Judeis recedere
[Ockham Dial. 816].
2 (as sb.): a Levite, member of the Israelite tribe of Levi. b (w. ellipsis of liber) Leviticus, third book of the Pentateuch.
a mos erat ~is, ut illi detraherent pelles holocaustorum
[S. Langton Chron. 190]. b 798 in ~o sepissime ‥ peccator ad sacerdotem mittitur
[Alcuin Ep. 138]; 1223 quod in ~o legitur ‘sancti estote’
[Ch. Sal. 128]; tercius liber ‥ quem nos dicimus ~um
[Gros. Hexaem. proem. 68 (v. levita 1)]; non ponitur ~i vicesimo tertio cum aliis ferialibus diebus
[Bacon Tert. 217]; precepta contenta in ‥ ~o
[Ockham Pol. II 747]; dicitur in ~o quod mundatus ‥
[Meaux II 198].
3 (eccl.) of a deacon, diaconal.
has stolas sive planetas ~ae ac sacerdotalis gloriae ministris tuis. frequentandas ‥ benedicere ‥ digneris
[Egb. Pont. 16]; haec vestimenta sacerdotalia seu ~a
[Ib. 17]; ut qui in diaconatus ministerio es constitutus, ~e benedictionis ordine clarescas
[Ib. 18]; gradus altioris dignitatis consequutus est, ordinem sc. ~i honoris assumendo
[Byrht. V. Ecgwini 354]; Wintoniensis, Helyensis episcopi ‥ sicut in ecclesia ~i ordinis sorte pariter insigniti ‥
[Diceto YH 395]; gradum invitus ascendit ~um
[Ad. Eyns. Hug. I 4]; 1414 vestimenta sacerdotalia et ~a ‥ benedicendi ‥ vobis ‥ committimus potestatem
[Reg. Cant. 326].