levir
lēvir, ĭri, m. [for dēvir, kindred with Sanscr. dēvar, whence juvān = juvenis; Gr. δαήρ],
- a husband's brother, brother-in-law: viri frater levir est: apud Graecos δαὴρ appellatur, Dig. 38, 10, 4, § 6: levir dicitur frater mariti, quasi laevus vir, Non. 557, 8: levir est uxori meae frater meus (i. e. my brother is levir to my wife), Paul. ex Fest. p. 115 Müll. N. cr.
lēvir, virī, m. (aus δαήρ, urspr. δαϝήρ, daraus devir, levir), der Schwager = des Mannes Bruder, Modestin. dig. 38, 10, 4. § 6. Paul ex Fest. 115, 12 (dazu Müller). Non. 557, 8.
~irum a superstitiosa delubrorum cultura convertens
sic devota Deo convertit femina sponsum / necnon et levirum solvens errore vetusto
ex eo composita ut semivir, duumvir, ~ir
~ir, uxoris mee frater
~irum suum ‥ afficere damno cupiebat
hic ~ir, est frater in lege
hic levex, i. frater mariti uxoris
lēvĭr, ĭrī, m. , beau-frère, frère du mari : Dig. 38, 10, 4 || beau-frère, frère de la femme : P. Fest. 115.