licentiose
lĭcentĭōsē, adv., v. licentiosus fin.
varios rerum eventus ‥ ~ius poeta ‥ prosequatur; nos brevitas lege artiori continet
inhibemus nec alicui scholari ‥ permittatur servientem aliquem ~e sibi asciscere ‥ cui ‥ per ‥ ordinationes ‥ universitatis servientem habere ‥ non fuerit ‥ permissum
lĭcentĭōsē, dʼune manière démesurée : Aug. Gen. 8, 11.