licentiosus
lĭcentĭōsus, a, um, adj. [licentia],
- full of freedom or license, over-free, unbridled, unrestrained, wanton, licentious (post-Aug.): (ebor dicere) non minus est licentiosum, quam si sulfuri et gutturi subicerent in genitivo litteram o mediam, * Quint. 1, 6, 23: temeritas, Ap. Met. 5, 14, 4.— Comp.: conversatio cum viris licentiosior, Sen. Excerpt. Contr. 6, 8, § 5.—Sup.: libidini licentiosissimum spatium praebere, Aug. adv. Pelag. 2, 7.—Adv.: lĭcentĭōsē (late Lat. and rare), Aug. Gen. ad Lit. 8, 11.
licentiōsus, a, um (licentia), voller Willkür, willkürlich, ausgelassen, ausschweifend, quod non minus est licentiosum, quam si etc., Quint. 1, 6, 23. – lic. cachinnus, Apul.: temeritas, Apul.: vis, Arnob.: cupiditates, Ausschweifungen, Augustin. – Compar., licentiosior conversatio cum viris, Sen. exc. contr. 6, 8, 5. – Superl., libidini licentiosissimum spatium praebere, Augustin. adv. Pelag. 2, 7.
vagis et nimis ~is discursibus utentes
lĭcentĭōsus, a, um, (licentia), libre, déréglé, licencieux, sans retenue : Quint. 1, 6, 23 ; Apul. M. 5, 14 || -sior Sen. Rhet. Contr. 6, 8, 5 || -sissimus Aug. Imp. Jul. 2, 7, 20.