lien
lien, spleen
lĭēn, ēnis, and liēnis, is, m. (gen. plur. lienum, Plin. 23, 7, 63, § 121) [for plien; Sanscr. plīhan; Gr. σπλήν], the milt or spleen.
- I Lit.: lienes turgent, Cato. R. R. 157: seditionem facit lien (of a stitch in the side), Plaut. Merc. 1, 2, 14 (124): jam quasi sona liene cinctus ambulo, id. Curc. 2, 1, 6 (221): equisetum lienes cursorum exstinguit, Plin. 26, 13, 83, § 132: at lienis, ubi affectus est, intumescit, Cels. 4, 9: lienis bubulus, id. ib.: lienem coërcere, id. ib.: extenuare, id. ib.: consumere, Plin. 26, 8, 48, § 76.—
- II Transf., of the fiscus: (Trajanus) fiscum lienem vocavit, quod eo crescente artus reliqui tabescunt, Aur. Vict. Epit. 42 fin.
liēn, ēnis, m. u. liēnis, is, m. (die altlat. Form für splen), die Milz, Nomin. lien, Plaut. merc. 123 G. Plin. 11, 204 u.a.: Nomin. lienis, Cels. 2, 7. p. 41, 34; 2, 8. p. 50, 6 D. u.a.: in den Kasus obliqui oft bei Cels., Plin. u.a.: Plur. lienes, Genet. um u. ium, m., Cato, Plin. u.a. – Scherzh. v. Fiskus, Traian. bei Aur. Vict. epit. 42, 21. ➳ Fälschlich als gen. neutr. angegeben bei Serv. Verg. Aen. 6, 647.
camomilla ‥ / gingivis prodest lesis purgatque lienem
†quidem [l. quidam ] exponunt lien, i. splen
lien rarae sustantiae viscus, ventriculo adjacet ad sinistrum latus
hoc lien indeclinabile i. quedam pars intestinorum ‥ et inde lienosus ‥ i. ex lien habens infirmitatem
lien est †quod [l. quoddam ] intestinum quod vocatur jejunum, inde dicitur lienteria
lien,flyxrop, long gutte
a strowpe , lien
[burgenses de Lenna ] quieti sint de theloneo, lestagio, passagio ‥ stallagio et de liene et de danegald’
lĭēn, (14) ēnis, Pl. Merc. 123 ; Plin. 11, 204 et lĭēnis, is, m. , Cels. Med. 2, 7, la rate.