lienteria
līenteria, ae, f. (λειεντερία), die Magenruhr, eine Art des Durchfalls, wobei die Speise unverdaut weggeht (griech. b. Cels. 2, 1. p. 29, 6 D., wo es lēvitas intestinorum übersetzt wird), Th. Prisc. 2, 2. Isid. orig. 4, 7, 37. – Dav. līentericus, a, um (λειεντερικός), an der Magenruhr leidend, Plur. subst., lienterici, Plin. 29, 44.
post dysenterie languorem incurabilem incurrit ~ie dissolutionem
infirmitate gravi quam medici ~iam vocant totum fere annum laboravit
tandem morti appropinquans in ~iam prolapsus interiit
ex nostratibus ‥ lyenteria lacessitis, milleni homines ‥ spiritum exhalarunt
videamus de ~ia: dicitur enim ~ia a lenitate intestinorum vel a lubricitate eorum ‥ ~ia est quando illud quod comeditur in eisdem fere qualitatibus in quibus fuerat assumptum cito egreditur
~ia est fluxus ventris quando qualis cibus recipitur talis emittitur, et dicitur lienteria a levitate interiorum i. intestinorum, ideo cibus cito labefacit a stomacho
līentĕrĭa, æ, f. (λειεντερία), lienterie [maladie] : Th. Prisc. 2, 105 ; Isid. Orig. 4, 7, 37.
Menoison, eo sensu, apud Joinvil. edit. reg. pag. 2. Vide ibi Glossar. in hac voce.