luceo
luceo, to be light, be clear, shine, beam, glow, glitter
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.: (lumen) Nihilo minus ipsi lucet, Enn. ap. Cic. Off. 1, 16, 51 (Trag. v. 389 Vahl.): tum candida lumina lucent, id. ap. Fest. p. 228 and 229 Müll. (Ann. v. 157 Vahl.): (stella) luce lucebat aliena, Cic. Rep. 4, 16, 16: dum meus assiduo luceat igne focus, Tib. 1, 1, 6: lucet igne rogus, Ov. H. 11, 104: rara per occultos lucebat semita calles, Verg. A. 9, 383: lucet via longo Ordine flammarum, id. ib. 11, 143; cf. Prop. 2, 14 (3, 6), 17: interior caeli qua semita lucet, Stat. Th. 9, 641: (luminaria) lucent in firmamento caeli, Vulg. Gen. 1, 15: niveo lucet in ore rubor, Ov. Am. 3, 3, 6: lucent oculi, id. M. 1, 239; Val. Fl. 6, 492: cinis in multam noctem pertinaciter luxit, Suet. Tib. 74: virgatis lucent sagulis (sc. Galli), glitter, Verg. A. 8, 660: taedā lucebis in illa, i.e. shall burn, Juv. 1, 155: non amplius erit sol ad lucendum, Vulg. Isa. 60, 19.—In the part. pres.: e rosea sol alte lampade lucens, Lucr. 5, 610; so, globus lunae, Verg. A. 6, 725: faces, Ov. F. 3, 270: sedebat In solio Phoebus claris lucente smaragdis, id. M. 2, 24: lucerna lucens in caliginoso loco, Vulg. 2 Pet. 1, 19.—Poet., with acc.: huic lucebis novae nuptae facem, will light her home with a torch, Plaut. Cas. 1, 30 (118): tute tibi puer es; lautus luces cereum, id. Curc. 1, 1, 9 (9).—
- 2 Of the day, daylight, etc., to appear, dawn, become light: an umquam lucebit in orbe ille dies, Sil. 16, 91: lucente jam die, Amm.21, 15, 2.—
- β Esp., impers.: lucet, lucebat, etc., it is (was) light, it is (was) day, it is dawning: priusquam lucet, adsunt, Plaut. Mil. 3, 1, 115 (710): si lucet lucet: lucet autem, lucet igitur, Cic. Ac. 2 (Luc.), 30, 96: si judicatum erit meridie non lucere, id. Att. 1, 1, 1: nondum lucebat, id. Rosc. Am. 34, 97: nec satis lucebat: cum autem luceret, etc., id. Att. 16, 13, a, 1: ubi lucere coepisset, id. Div. 1, 23, 47: expergiscere: lucet hoc, it is light, it is day there (in the sky), Plaut. Mil. 2, 2, 63 (218): hoc ... luce lucebit, id. Curc. 1, 3, 26 (183). —
- B Transf., to shine or show through, to be discernible, visible (poet.): si qua Arabio lucet bombyce puella, Prop. 2, 2, 25 (2, 3, 15): femineum lucet sic per bombycina corpus, Mart. 8, 68, 7: vitalia lucent, are uncovered, Stat. Th. 8, 525.—
- II Trop., to shine forth, to be conspicuous, apparent, clear, evident: nunc imperii nostri splendor illis gentibus lucet, Cic. Imp. Pomp. 14, 41: mea officia et studia, quae parum antea luxerunt, id. Att. 3, 15, 4: cum res ipsa tot, tam claris argumentis luceat, id. Mil. 23, 61: virtus lucet in tenebris, id. Sest. 28, 60: tota oratio lucet, Quint. 8, 5, 29; 9, 1, 19.
- —Hence, lūcens, entis, P. a., shining, bright, conspicuous: lucentior usus, Mall. Theod. de Metr. 9, 7.
- 1. oplichten, licht zijn, schitteren; ➤ stella lucet; luceat igne rogus; lucet in ore rubor; — onpers.: lucet het is dag;
- 2. (metaf.) zichtbaar, duidelijk zijn, schitteren; ➤ res lucet argumentis; nunc imperii nostri splendor illis gentibus lucet (Cic.); II. tr. (preklass.) doen schijnen [candida lumina; novae nuptae facem].
光照。射光。— facem ei 爲彼持火把。與炬。Lucent officia tua 汝惠甚明。Nondum lucebat 天未裕之時。
Suggest a Translation
See an image
- LVC-, to be light, be clear, shine, beam, glow, glitter: globus lunae, V.: faces, O.: (stella) luce lucebat alienā: luceat igne rogus, O.: Rara per occultos lucebat semita calles, glimmered, V.: taedā lucebis in illā, i. e. shall burn, Iu.: lucens ad imum Usque solum lympha, transparent, O.—Impers, it is light, is day, dawns: nondum lucebat: simul atque luceret.—Fig., to shine forth, be conspicuous, be apparent, be clear, be evident: imperi splendor illis gentibus lucem adferre coepit: mea studia, quae parum antea luxerunt: virtus lucet in tenebris.
-
…crura lacerti fit lupus et veteris servat vestigia formae. Canities eadem est, eadem violentia vultus, idem oculi lucent, eadem feritatis imago est. Occidit una domus. Sed non domus una perire digna fuit qua terra patet…
Ovid, Metamorphoses
-
…vel quia solus ex omnibus sideribus est tantus vel quia cum est exortus obscuratis omnibus solus apparet, luna a lucendo nominata sit ; eadem est enim Lucina, itaque ut apud Graecos Dianam eamque Luciferam sic apud nostros Iunonem Lucinam…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…iudicamus. Quocirca bene praecipiunt, qui vetant quicquam agere, quod dubites aequum sit an iniquum. Aequitas enim lucet ipsa per se, dubitatio cogitationem significat iniuriae. Sed incidunt saepe tempora, cum ea, quae maxime videntur…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…at ego statim cedo inquam si quid ab Attico. nondum legere poteramus ; nam et lumina dimiseramus nec satis lucebat. cum autem luceret, ante scripta epistula ex duabus tuis prior mihi legi coepta est. illa omnium quidem…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…autem meroes erat dialecticorum. sequor igitur eas vias quas didici ab Antiocho, nec reperio quo modo iudicem si lucet, lucet verum esse ob eam causam quod ita didici, omne quod ipsum ex se conexum sit verum esse…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…sequendas esse alias inprobandas quae sint in genere contrario. Quo modo igitur hoc conclusum esse iudicas si dicis nunc lucere et verum dicis, lucet ; dicis autem nunc lucere et verum dicis ; lucet igitur probatis certe genus et…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…inquam si quid ab Attico. nondum legere poteramus ; nam et lumina dimiseramus nec satis lucebat. cum autem luceret, ante scripta epistula ex duabus tuis prior mihi legi coepta est. illa omnium quidem elegantissima. ne sim…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…dialectici docent, quo modo iudicare oporteat verum falsumne sit si quid ita conexum est ut hoc si dies est lucet, quanta contentio est aliter Diodoro, aliter Philoni, Chrysippo aliter placet. Quid cum Cleanthe doctore suo quam…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…sint in genere contrario. Quo modo igitur hoc conclusum esse iudicas si dicis nunc lucere et verum dicis, lucet ; dicis autem nunc lucere et verum dicis ; lucet igitur probatis certe genus et rectissime conclusum dicitis itaque in…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…revertar. qua nocte templum Ephesiae Dianae deflagravit, eadem constat ex Olympiade natum esse Alexandrum, atque, ubi lucere coepisset, clamitasse magos pestem ac perniciem Asiae proxima nocte natam. haec de Indis et magis. Redeamus ad…
M. Tullius Cicero, De Divinatione