lucibilis
lūcĭbĭlis, φωτεινός,
- bright, clear, Gloss. Philox.; cf.: luceus est, quod aliunde illuminatur, lucibile, quod per se patet, Serv. Verg. A. 6, 725.
lūcibilis, e (luceo), leuchtend, Serv. Verg. Aen. 6, 725; vgl. Gloss. V, 554, 18 ›lucibile, quod per se lucet‹.
non lucens sed lucibilis, Deus invisibilis(
luceo ‥; inde hic et hec ~is, et hoc -le
lūcĭbĭlis, e, lumineux : Serv. En. 6, 725 ; Gloss. Phil.