luciditas
lūciditās, ātis, f. (lucidus), der Lichtglanz, Evodius in Augustin. epist. 158, 2.
colofonia subnigra est cum ~ate
~ate albedinis
~ate diei [opp. nigredine aeris ]
esset in ethere per ~atem receptam summa solis imitatoria conformacio
ether ‥ recipiens lumen solis
iris non apparet nisi in certa dispositione aeris secundum majorem et minorem ~atem
~as ignea que in viridi [sc. colore ] est temperata visum delectat
est ‥ thus gummi perspicui candoris ‥; potest ‥ signari ‥ per thus votiva ~as humilitatis in Deum
lūcĭdĭtās, ātis, f. , clarté, splendeur [fig.] : Orig. Matth. 32.