lusus
lusus2, a playing, play, game
Could not find lusus2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
lūsus, a, um, Part., from ludo.
lūsus, ūs, m. [ludo], a playing, play, game (not in Cic.).
- I Lit.: virgineis exercent lusibus undas Naides, Ov. M. 14, 556: aleae, Suet. Calig. 41: calculorum, Plin. Ep. 7, 24: nec me offenderit lusus in pueris, Quint. 1, 3, 10; cf. id. 1, 1, 20: eburneas litterarum formas in lusum offerre, id. 1, 1, 26: ediscere inter lusum, id. 1, 1, 36: in lusu duodecim scriptorum, id. 11, 2, 38: regnum lusu sortiri, i. e. by throwing dice, Tac. A. 13, 15: solent quidam et cogere ad lusum, Dig. 11, 5, 2. —
- II Transf.
- A Play, sport, game (that is done by way of amusement): fas est et carmine remitti, non dico continuo ac longo, sed hoc arguto et brevi. Lusus vocantur, Plin. Ep. 7, 9, 10: Trojae lusum exhibuit, Suet. Claud. 21.—
- B Sportive dalliance, toying: sunt apti lusibus anni, Ov. Am. 2, 3, 13; Prop. 1, 10, 9.—
- C Jest, fun, mockery: dant de se respondentibus venustissimos lusus, i. e. make themselves ridiculous, Quint. 5, 13, 46: lusum ludere aliquem, Gell. 18, 13, 4.
lūsus, ūs, m. (ludo), I) das Spiel, das Spielen, malo per lusum in sublime iactato, Suet.: calculorum, Plin. ep.: aleae, Suet.: lusus trigon, Ballspiel, Hor.: lusum edere, ein Spiel spielen, Gell.: noctem lusibus ducere, Lact.: cum effuse in lusu (Würfelspiel) liberalis fuissem, August. b. Suet. – II) übtr.: A) subjektiv = das Spielen, Scherzen, Schäkern, die Spielerei, im Gegensatz zu der ernsten Beschäftigung, 1) übh., Ggstz. seria, Plin. ep.; verb. lusus et ioci, Ggstz. seria, Sen.: sunt apti lusibus anni, zu Scherz und Liebe, Ov.: quibus omne fas nefasque lusus est, eine leere Spielerei mit Worten, Sen. rhet.: dare lusus, Gelegenheit zum Scherzen geben, sich lächerlich machen, Quint.: in omnes lusus, in omnes iocos se resolvebat, Sen. rhet.: per lusum atque lasciviam, aus Schäkerei, zum Zeitvertreib, Liv. – 2) insbes., Liebeständelei, Prop. 1, 10, 9. Ov. am. 2, 3, 13 u.a. – B) objektiv = die Schule, Lektion, lusum dimittere, die Lektion schließen, Varro sat. Men. 279 (vgl. Suet. gr. 6 u. 18 dimittere scholam; dagegen nimmt Döderl. Synon. 2, 28 lusum als Supinum von ludo u. ergänzt zu dimittat das Objekt ipsos).
nec membra nostra quae jam Domino consecrata sunt ~ibus atque ineptis dare motibus decet
eum [sc. equum ] ‥ quasi ~ibus ad seria preparat proxima
cumque parvuli hujusmodi ~ui sepius indulgerent
hoc opus pueris novellis, rudibus, / legendum offero cum vacant lusibus
simplicibus puerorum se sepe immiscuit ~ibus
vadit ‥ omnis juventus urbis ad ~um pile celebrem
episcopi ‥ in cenobiis cum suis ludant subditis ita ut etiam sese ad ~um pile demittant
super ~u alee vel taxillorum(
sunt et in ~u tabularum que cautele sunt proprie, quorum primum est ex ludo Anglicorum
isti concedunt literas indulgenciarum ‥ aliquando pro ~u ad pilam si vincantur
dictum est ei a ductore suo quod sic paciebatur miles, quia in avium ~ibus delectabatur
frequentare ~os(v.
et sibi ficticiis lusibus nugatur
1 lūsus, a, um, part. de ludo.
2 lūsŭs, (10) ūs, m. , ¶ 1 jeu, divertissement : aleæ Suet. Cal. 41 ; calculorum Plin. Min. Ep. 7, 24, 5, jeu de dés, de dames ; [ébats des Naïades] Ov. M. 14, 536 ; [jeux dʼenfants] Quint. 1, 3, 10, etc. ¶ 2 [fig.] badinage [en vers] : Plin. Min. Ep. 7, 9, 10 || ébats amoureux : Prop. 1, 10, 9 ; Ov. Am. 2, 3, 13 || plaisanterie, bon mot, moquerie : Quint. 5, 13, 46.
- 1. het spelen, spel [aleae; calculorum bordspel; Troiae toernooi];
- 2. gestoei, scherts, grappenmakerij; ➤ apti lusibus anni voor geflirt; inepti lusūs speelse gedichtjes;
- 3. (poët.) liefdesspel.
Frater mariti, Papiæ, et Glossis antiquis MSS.
lūsus (1)
- P. of ludo.
lūsus (2) ūs, m
- ludo, a playing, play, game: per lusum, for sport, L.: fugio lusum trigonem (i. e. trigonalem), H.: virgineis exercent lusibus undas Naides, O.—Dalliance, O., Pr.