Lutatius
Lŭtātĭus (Luctātĭus), a,
- the name of a Roman gens. So, Q. Lutatius Catulus, consul A. U. C. 652, Cic. Mur. 17, 36; id. Cael. 29, 70; a younger man of the same name, consul A. U. C. 676, id. Cat. 3, 10, 24; id. Balb. 15, 34.—Hence,
- II Lŭtātĭānus (Luct-), a, um, adj., of or belonging to a Lutatius, Lutatian: praedia, Dig. 33, 1, 12.
Lutātius, a, um, Name einer röm. gens, aus der am bekanntesten I) C. Lutatius Catulus; siegte über die Karthager bei den Ägatischen Inseln, Nep. Hamilc. 1, 3 u. 5 (wo bl. Catulus). – II) Q. Lutatius Catulus, der Gründer der lex Lutatia, Cic. Cael. 70. – Dav. Lutātiānus, a, um, lutatianisch, des (eines) Lutatius, Paul. dig. 33, 1, 12.
Lŭtātĭus (13) (Luct-), ĭī, m. , nom de fam. rom., nott Q. Lutatius Catulus, auteur de la loi Lutatia : Cic. Mur. 36 ; Cæl. 70.
- 1. C. ~ Catulus, versloeg als consul de Carthagers in 241 v. Chr. bij de Aegatische eilanden;
- 2. Q. ~ Catulus, consul in 102 v. Chr., versloeg samen met Marius in 101 v. Chr. de Kimbren bij Vercellae.