lustricus
lustrĭcus, a, um, adj. [2. lustrum],
- of or belonging to purification: dies, the eighth (or ninth) day after a child's birth, on which it was purified by a sacrifice and received a name, Suet. Ner. 6; Macr. S. 1, 16; Arn. 3, 102; cf.: lustrici dies infantium appellantur, puellarum octavus, puerorum nonus, qui his lustrantur atque eis nomina imponuntur, Paul. ex Fest. p. 120 Müll.
lūstricus, a, um (2. lustrum), zur Reinigung gehörig, Reinigungs-, dies, der achte od. neunte Tag nach der Geburt, an dem das Kind durch Opfer gereinigt wurde u. einen Namen (Vornamen) bekam, bei den Juden der Beschneidungstag, bei den Christen der Tauftag, Suet. Ner. 6, 2. Arnob. 3, 4.
nonus dies nascentium ~us dicitur
quem infantem ~o laverat fonte
lūstrĭcus, (16) a, um (lustrum 2), de purification, lustral : Suet. Nero 6 ; Arn. 3, 4 ; lustricus dies P. Fest. 120, jour lustral [où lʼon purifiait les enfants nouveau-nés].