lustramen
lustrāmen, ĭnis, n. [lustro],
- a means of purification, Val. Fl. 3, 442; 409.
lūstrāmen, inis, n. (1. lustro), das Reinigungsmittel, Val. Flacc. 3, 409 u. 442.
a clensynge , colacio ‥ lustracio, ~en, lustrum
~en, circuitio
[cervus ] pedetentim per ecclesie ~ina circumivit
progressus anterioris silve ~ina, que secus urbis menia in limite primo sunt posita
circumiens sepis sue diversa ~ina
qui tali dignatus erat lustramine sanctum / mirificare suum
usque diem quem Phoebus agit lustramine terno
hac, inquam, lucente die lustramine claro, / gloria sit cunctis, honor et memoria sanctis
lūstrāmĕn, ĭnis, n. (lustro 1), objet expiatoire : Val. Flacc. 3, 409.