madido
mădĭdo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [madidus], to make wet or moist, to wet, moisten (post-class.).
- I In gen.
- A Act.: proluvie linerent et madidarent se suā, Arn. 2, 70: madidari ex imbribus arva, id. 1, 3: madidatae spongiae, Ap. Met. 8, 18, 25.—
- B Neutr., to be wet: ille novo madidantes nectare pennas concutit, Claud. Rapt. Pros. 2, 88.—
- II In partic., to make drunk, intoxicate: mero multo madidari, Arn. 5, 163: injecisse madidatis vincula, id. 5 init.
madido, āvī, ātum, āre (madidus), feucht machen, benetzen, Claud., Apul. u.a. – insbes., betrunken machen, Arnob. 5, 1 u. 11.
See: madidare
mădĭdō, āvī, ātum, āre (madidus), ¶ 1 tr., mouiller : mero multo madidari Arn. 5, 163, se gorger de vin, cf. Arn. 2, 70 ¶ 2 intr., madidans Claud. Pros. 2, 88, mouillé.