About
Menu

malefacere

malefacere [CL al. div.] 1 to act wickedly, do wrong. 793 non enim loci ~ientes adjuvat sanctitas; sed benefacientes relegionis integritas efficiet sanctos et dignos protectione divina Alcuin Ep. 19 p. 54; ille cujus armis ~tum est (Quad.) GAS 363; fuit in tempore guerre cum rege J. et pluribus male fecit PlCrGlouc 43; 1221 venit J. cum aliis pluribus in foresta domini regis sicut ille qui solitus fuit ~ere in foresta SelPlCrown 85; si quis tibi maledixerit vel malefecerit [ME: misdeð] ‥ AncrR 62; 1312 Ricardus S. sequebatur Matildam le Couper’ cum quodam knypulo tracto ad ~iendum, per quod juste levavit uthesium super eundem R. Rec. Elton 198. 2 (w. dat.) to do harm to, injure (partly fig.). 1260 inquirere ‥ quis habuerit ‥ aliquod aliud ingenium ad ~iendum domino †regis [l. regi] de feris suis Cl 141; 1375 nulli [sic] ‥ ~iat dicto messori Hal. Durh. 130; deinde vocato coram rege predicto Bertramo, dixit ei rex, “quid tibi malefeci, quare me occidisti? “ Feudal Man. 93; si aliquis heredum meorum eis malefecerit ‥ Reg. Paisley 148. 3 (p. ppl. malefactusas sb. n.) malfeasance, misdeed, wrong. quis memoriam ~i de corde radicitus, ut Joseph, evulsit? Gildas EB 69; in malefactores malefacta redire solebant D. Bec. 1674; 1255 vicecomes non intimavit ‥ justiciariis quod capti essent in foresta per forestiarios pro ~o et transgressione SelPlForest 14.

Saved

Recent