maleficentia
mălĕfĭcentĭa, ae, f. [maleficus],
- an evil-doing, ill-conduct towards any one, mischievousness; harm, injury (post-Aug.). (tursiones) maxime rostris canicularum maleficentiae assimulati, Plin. 9, 9, 11, § 34: neque ex beneficentia dei quicquam boni perveniat ad nos, neque ex maleficentia quicquam mali, Lact. Ira Dei, 1, 1.
maleficentia, ae, f. (maleficus), das Übeltun, üble Benehmen gegen jmd., um ihm zu schaden, Plin. 9, 34: Ggstz. beneficentia, Lact. de ira dei 1. § 1.
mălĕfĭcentĭa, æ, f. , malfaisance, action de faire du mal : Plin. 9, 34 ; Lact. Ira 1, 1.