About

Menu

malefacio

Could not find malefeci in Logeion dictionaries.

malefeci Verb: perfect active indicative 1st singular of malefacio

See malefeci in Morpho

mălĕfăcĭo (or separately, mălĕ fă-cio), fēci, factum, 3, v. n. [male-facio],
  • to do evil, harm, mischief to any one, to injure: alicui, Plaut. Mil. 2, 2, 11 (166): neque tu verbis solves umquam, quod mi re male feceris, Ter. Ad. 164: tibi, Vulg. 1 Reg. 26, 21.—With contra: malefacere omnia contra aliquem, Vulg. Jer. 38, 9.
  • —Hence, mălĕfactum (or separately, mălĕ factum; sync., malfactum, Plaut. Trin. 1, 2, 185 (223); v. Ritschl, Opusc. 2, p. 720 sq.), i, n., an evil deed, injury: benefacta male locata malefacta arbitror, Enn. ap. Cic. Off. 2, 18, 62 (Trag. v. 429 Vahl.): augere, Cic. Inv. 2, 36, 108.

Saved

Recent