mantelum
mantēlum and mantellum, i, n. [i. q. mantele, q. v.],
- a cloth, napkin, Lucil. ap. Serv. Verg. G. 4, 377; Paul. ex Fest. p. 133, 33; Inscr. Orell. 2271.—
- II A cloak, mantle; trop.: nec mendaciis subdolis mihi usquam mantelum est meis, Plaut. Capt. 3, 3, 5 (520).
mantēlum (15) ou mantellum, ī, n. , serviette : Lucil. Sat. 1206 ; P. Fest. 133, 33 || [fig.] voile : Pl. Capt. 521.