manticulator
mantĭcŭlātor, ōris, m. [manticulor],
- a pickpocket, sharper, Pac. ap. Fest. p. 133 Müll. (Trag. Rel. v. 376 Rib.).
manticulātor, ōris, m. (manticulor), der Beutelschneider, Gauner, Pacuv. tr. 376.
mantĭcŭlātŏr, ōris, m. (manticulor), coupeur de bourses : Pacuv. 376.