mantice
mantĭcē, ēs, f., = Μαντική,
- the goddess of prescience: divinationem quam Graeci Μαντικὴν appellant, id est, praesensionem et scientiam rerum futurarum, Cic. Div. 1, 1, 1; cf. id. Leg. 2, 13, 32: Mantice Pronoës filia, Mart. Cap. 1, § 6.
magia igitur generaliter ‥ accepta, quinque complectitur species: prestigia, sortilegia, maleficia, ~en et matematicam vanam. ‥ ~e in quinque partes dividitur. ‥ necromantica ‥ geomantia ‥ hydromantia ‥ aeromantia ‥ pyromantia
quinque species artis magice sc. ~e, mathematica, maleficium, prestigium, sortilegium
asserere quod benedicciones ecclesiastice sunt inutiles et supersticiose erronee et ~e est hereticum et blasphemia