mantile
mantīle and mantīlĭum, v. mantele.
mantīle, s. mantēle.
Vas escarium, in veteri Glossar. ex Cod. reg. 521. Latinis vero Linteum est ad abstergendas manus ; unde nostris
Linceux, Mantiz, nappes et autres linges.Est et telæ cujusdam, forsan mantilibus aptæ, nomen, in aliis Lit. ex Reg. 137. ch. 8. ann. 1389 :
Jehan Charle de Besournay avoit pris environ douze aulnes de toille, appellée Mantis.
Remigiæ cochlearia tria, quæ meo sunt nomine titulata, Mantile ipsius, quod habeo Feriale, transcribo.
Mapparius. Vide in hac voce.