manutigium
mănŭtĭgĭum, ii, n. [1. manus-tango],
- a touching or feeling with the hand ( = manuum contactus; cf. Cael. Aur. Acut. 3, 18, 177; post-class.), Cael. Aur. Tard. 1, 4, 121.
manūtigium, iī, n. (manus u. tango) = χειραψία, das Betasten mit den Händen, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 4, 121 (Cael. Aur. de morb. acut. 3, 18, 177 manuum contactus genannt).
mănŭtĭgĭum, ĭī, n. (manus, tango), friction avec la main : C. Aur. Chron. 1, 4, 121, etc.
Non aliter quam si quispiam turbatos oculos Manutigio, quod Græciχειραψίαν vocant, temporaliter fricando relevare videatur.