manutius Save Gaffiot 2016 Du Cange mănūtĭus, ĭī, m. , celui qui a de longues mains : Gloss. Scal. MANUTIUS, Magnas manus habens. Gloss. Isid. ubi Grævius : Melius in veteri Vocabulario : Manutus, ut a nasus, nasutus, sic a manus, manutus. Manutius est mane ortus.