marcidulus
marcĭdŭlus, a, um, adj. dim. [marcidus],
- somewhat drooping, somewhat faint or languid (post-class.): marcidulis luminibus, Mart. Cap. 7, § 727.
marcidulus, a, um (Demin. v. marcidus), etwas welk, -matt, Mart. Cap. 7. § 727.
marcidus ‥ unde marcedulus ‥ diminut
ros mundum melleus rigat marcidulum / per ventris melleum expressus sacculum
marcĭdŭlus, a, um (marcidus), un peu languissant [en parl. des yeux] : Capel. 7, 727.