Marcius
- the name of a Roman gens.
- 1 Ancus Marcius, the fourth king of Rome, Liv. 1, 32; Cic. Rep. 2, 18, 33; 2, 20, 35.— L. Marcius, a Roman knight, who commanded the army in Spain after the death of the Scipios, Liv. 25, 37 sq.—
- 2 Two brothers Marcii, Roman soothsayers in very ancient times, Cic. Div. 1, 40, 84; 1, 50, 115; 2, 55, 113.—In fem.: Marcĭa, a vestal virgin, Ascon. Cic. Mil. p. 46 Orell.—Hence,
- A Marcĭus, a, um, adj., of or belonging to a Marcius, Marcian: Marcia aqua, brought into Rome first by king Ancus Marcius, and afterwards by the praetor Q. Marcius Rex, Plin. 31, 3, 24, § 41; called also: Marcius liquor, Prop. 4, 1, 52: umor, id. 4, 22, 24: lympha, Tib. 3, 6, 58; and: frigora, Stat. S. 1, 5, 25: Marcius saltus, in Liguria, where the consul Q. Marcius suffered a defeat, Liv. 39, 20.—
- B Marcĭānus, a, um, adj., of or belonging to a Marcius: carmina, of the soothsayer Marcius, Liv. 25, 12: foedus, made by L. Marcius with the inhabitants of Gades, Cic. Balb. 17, 39.—Silva Marciana, a mountain-range in western Germany, the Schwarzwald, Amm.21, 8, 2.— Hence, adv.: Marcĭānē, in the manner of Marcius, Prisc. vol. 2, p. 528, 25 Hertz.
- 1. Ancus ~, vierde koning van Rome;
- 2. Cn. ~ Coriolanus, legendarische held uit de vroegrom. geschiedenis; veroverde volgens de overlevering in 493 v. Chr. de stad Corioli in het gebied v.d. Volsci en verwierf daardoor zijn bijnaam;
- 3. L. ~, Rom. ridder, nam na de dood v.d. Scipionen in 211 v. Chr. het opperbevel in Spanje over; / adj. Mārciānus, a, um.
-
…neve nobis eam necessitudinem inponatis, ut quaeramus, quonam modo maxume ulti sanguinem nostrum pereamus Ad haec Q. Marcius respondit Si quid ab senatu petere vellent, ab armis discedant, Romam supplices proficiscantur ; ea mansuetudine atque misericordia…
Sallust, Catilina
-
…cum magno exercitu ad urbem accessurum. Dum haec Romae geruntur, C. Manlius ex suo numero legatos ad Marcium Regem mittit cum mandatis huiusce modi Deos hominesque testamur, imperator, nos arma neque contra patriam cepisse neque quo…
Sallust, Catilina
-
…alii conventus fieri, arma portari, Capuae atque in Apulia servile bellum moveri. Igitur senati decreto Q. Marcius Rex Faesulas, Q. Metellus Creticus in Apuliam circumque ea loca missi ii utrique ad urbem imperatores erant ,…
Sallust, Catilina
-
…praeterea summa comitas, summa in omnis civis opis, auxilii, defensionis, largiendi etiam benignitas. Itaque mortuo Marcio cunctis populi suffragiis rex est creatus L. Tarquinius ; sic enim suum nomen ex Graeco nomine inflexerat, ut…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…. Cassium pro consule provinciam Syriam obtinere, ut qui optimo iure eam provinciam obtinuerit, eum a Q. Marcio Crispo pro consule, L. Statio Murco pro consule, A. Allieno legato exercitus accipere, eosque ei…
Cicero, Philippicae
-
…C. Considius Longus unius legionis praesidio tuebatur. reliquae Caesaris naves eius fuga se Hadrumetum receperunt. hunc secutus Marcius Rufus quaestor navibus xii, quas praesidio onerariis navibus Curio ex Sicilia eduxerat, postquam in litore relictam navem conspexit…
Julius Caesar, Civil War
-
…fac me certiorem quid tibi placeat. Cassius noster Syriam, legiones Syriacas habet ultro quidem a Murco et a Marcio et ab exercitu ipso arcessitus. ego scripsi ad Tertiam sororem et matrem ne prius ederent hoc quod optime ac…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…fuga totius exercitus procul animadversa sese incolumes in castra conferunt. milites ad unum omnes interficiuntur. His rebus cognitis Marcius Rufus quaestor in castris relictus a Curione cohortatur suos, ne animo deficiant. illi orant atque obsecrant, ut…
Julius Caesar, Civil War
-
…. Romae paulo post ep. a. . CICERO ATTICO SAL. L. Iulio Caesare, C. Marcio Figulo consulibus filiolo me auctum scito salva Terentia. abs te tam diu nihil litterarum ego de meis ad te…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. est igitur sic apud ilium in nono ut opinor annali additur orator Cornelius suaviloquenti ore Cethegus Marcus Tuditano conlega Marci filius et oratorem appellat et suaviloquentiam tribuit, quae nunc quidem non tam est in plerisque latrant enim iam quidam…
M. Tullius Cicero, Brutus
(1) See Marcia Gens.
(2) An Italian seer, whose prophetic verses (Carmina Marciana) were discovered in B.C. 213, and were preserved in the Capitol with the Sibylline Books. Some writers mention only one person of this name, but others speak of two brothers—the Marcii. See Livy, xxv. 12; Symmach. Epist. 4, 34.