maturato Save Georges DMLBS Gaffiot 2016 mātūrātō, Adv. (maturatus v. maturo), schleunig, Schol. Verg. in Class. auct. 7, 291. Heges. 1, 44, 3. maturato v. maturare(5) mātūrātō, c. maturate : Schol. Veron. Virg. 7, 266.